ประกาศ
Results 1 to 10 of 10

ชื่อกระทู้: ว่าด้วยการเอาตัวรอด(survival)แบบไทยๆ....(กระทู้เก่า)

  1. #1 ว่าด้วยการเอาตัวรอด(survival)แบบไทยๆ....(กระทู้เก่า) 
    กระทู้เก่า เสียดายถ้าสูญหายไป เขียนใหม่ยาก

    ผมเคยได้อ่านในหลายกระทู้เก่าที่พี่ๆ ได้เอามาลงในไทยเบลดเกี่ยวกับเรื่อง Survival หรือการเอาชีวิตให้รอดจากสถานการณ์ต่างๆ โดยมากจะเป็นภาษาอังกฤษ หรืออ้างอิงมาจากฝรั่ง ซึ่งเรื่องต่างๆมีประโยชน์อย่างยิ่ง
    แต่เนื่องจากสภาพพื้นที่ เหตุการณ์ อุปกรณ์ และปัจจัยที่แตกต่าง

    เลยขอเขียนแบบบ้านนอกดูสักครั้ง

    ณ บรรทัดนี้ต้องขออนุญาตบอกก่อนว่า ผมไม่ได้ร้อนวิชานะครับ ที่ดันเอามาเขียนลงอีกครั้ง
    ไม่ได้เมา ไม่ได้เพี้ยน ไม่ได้เก่ง เพียงแค่อยากเรียบเรียงประสบการณ์กว่า ยี่สิบปีเต็มที่ต้องอยู่......ทำงานในป่าและทะเลเมืองไทย และประเทศเพื่อนบ้านทั้ง ๔ มาเล่าสู่กันฟัง.......ซึ่งน่าจะพอมีประโยชน์บ้าง มันก้อเพียงเท่านั้น

    แต่ก่อนอื่นลองมาลับสมองตอบคำถามกันเล่นๆ ก่อนว่า อะไรจะเกิดขึ้นบ้าง และคุณจะทำอย่างไร ถ้า

    ๑ ถ้า กรุงเทพและปริมณฑลเกิดไฟดับสามวันเต็มๆ
    ๒ ถ้าเกิดไปเดินป่ากับเพื่อนได้ ๒ วันแล้วดันหลงทางคนเดียว
    ๓ ถ้าไปเที่ยวเกาะขากลับเรือดันโดนพายุและคลื่นซัดล่ม
    ๔ ถ้าเครื่องบินตกบนโลก(ป่าก็ได้ ทะเลก็ดี)......แต่ดันรอดแค่ถลอก ขัดยอกนิดหน่อย


    ได้คำตอบแล้วเก็บไว้ในใจฟังผมฝอยต่อไป
    ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม  
     

  2. #2  
    หลักในการเอาตัวรอดจากสถานการณ์ต่างๆ นั้นสำหรับผม

    ๑ อย่าลืมสติ ต้องมีสติตลอด คุณอาจจะตระหนกตกใจได้เพียงชั่วแว้บ แต่หลังจากนั้นคุณจะต้องประเมินสถานการณ์ และหาทางแก้ไข


    ข้อนี้พูดง่ายแต่ทำยาก ตรงนี้ถ้าคนที่เคยผ่านสถานการณ์ยากๆมาก่อนจะเข้าใจ การตื่นเต้นไปกับเหตุการณ์นั้นไม่เกิดประโยชน์ ช่วงเวลานี้เราควรเอามาไตร่ตรองว่าเราจะทำอะไรบ้าง
    ก่อนไปไหนมาไหนหรือทำงานเสี่ยงใดๆ ผมมักจะจินตนาการว่าถ้า.....เกิดเหตุการณ์นี้.....เหตุการณ์นั้น...แล้วผมจะทำอะไรบ้าง

    จากเหตุการณ์จริงแบบเด็กๆ เช่น งานหนึ่ง ผมไปกับคู่หู ๒ คน ทางเรือ นัดหมายกับคนอื่นๆ ว่าวันพรุ่งนี้ที่แก่งหินแห่งหนึ่งในแม่น้ำสายหนึ่งตอนใต้เขื่อนผลิตกระแสไฟฟ้าแห่งหนึ่งมาราวสิบ กม แถมเป็นหน้าฝน ก่อนหน้าได้สอบถามไปยังเขื่อนว่าวันนี้จะมีการปล่อยน้ำ ฤ ปล่าว คำตอบคือไม่มี ถ้ามีก็ให้ช่วย ว วิทยุ แจ้งให้ทราบล่วงหน้าด้วย...
    ไปถึงที่หมายบ่ายแก่ๆ ทำเลเหมาะ เป็นแก่งหินขนาดกว้างขวางลำน้ำอยู่ มีต้นไม้ผูกเปลนอนกลางแก่งสบาย มีร่องรอยคนมานอนประจำ......ได้ที่แล้วก็เอามันบนแก่งละหว่า แสนสุขสบาย......ปลอดภัย
    ก่อนนอนคิดว่าเอ้ ถ้าเขื่อนมันดันพิเรนทร์ปล่อยน้ำมากลางดึกตูจะทำอย่างไรหว่า
    อีกใจหนึ่งก้อว่า...ไม่น้า มันบอกแล้วว่ามันไม่ปล่อย......คิดได้ดังนั้นก้อหลับแต่ทุ่มกว่าๆ
    หลับไปหลับมาดันฝันว่าเขื่อนปล่อยน้ำมา ในฝันผมก้อทำอย่างที่วางแผนไว้ เก็บอุปกรณ์สำคัญต่างๆแล้วลากเรือขึ้นบก
    สามทุ่มกว่าได้ยินเหมือนเสียงฝนตก คู่หูก้อนอนไม่รู้เรื่อง เอามือโผล่ออกจากผ้ากันฝนไปดูเอ๊ะ ก้อไม่เปียกนี่ ทีนี้ผมฉวยไฟฉายลงจากเปลพอขาแตะพื้นน้ำ ก้อเพียงเข่าแล้วครับ ผมไม่ลังเลที่จะทำตามฝันและที่คิดไว้ทันที
    เรื่องน้ำป่าก็โดนมาพอควร......ฝากไว้ก่อนเด๋วจะไปไม่ถึงฝั่ง

    ๒ อย่าคิดว่ากูเก่ง...กูแน่...... ดวงดี ยังไงก็รอด

    ๓ ใช้เหตุและผลในการคิดและคิดให้ดีก่อนตัดสินใจ เมื่อตัดสินใจแล้วอย่าลังเลกลับไปกลับมา จงทำให้สำเร็จ

    ๔ ในกรณีมีผู้เผชิญภัยด้วยกันหลายคนจงประเมินและวิเคราะห์คนต่างๆ ด้วยความรอบคอบและรวดเร็วเพราะว่าพื้นฐานแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนดีแต่คุย พอเอาจริงแบบว่า....ไม่เข้าท่าหรือทำไม่เป็น บางคนขี้ขึ้นสมอง

    สถานการณ์นี้ต้องการผู้นำในการตัดสินใจและนำให้ทำตาม
    แต่ถ้ามีผู้นำที่ดีกว่า จงเคารพผู้นำและปฏิบัติตาม
    แต่ถ้าช่วยกันคิดช่วยกันนำก้อจงรับฟังความเห็นซึ่งกันและกัน อย่าเถียงกันหรือเสียเวลาไปกับการถกเถียงไร้สาระ




    ผมคิดเล่นๆโดยเนื้อแท้ของมนุษย์ส่วนใหญ่แล้ว กลัว กลัวในสิ่งที่ไม่รู้จักและเคยรู้จัก เช่น การตาย และการเจ็บ

    ก่อนตายทั้งที่ยังไม่ตายบางคนก้อจินตนาการไปว่ามันคงหรืออาจจะต้องเจ็บทรมาน หรือไม่รู้ตัว

    ๕ รู้จักคิด ดัดแปลง หยิบฉวย สิ่งที่อยู่ใกล้ตัว รอบตัว มาใช้ให้เกิดประโยชน์
    ๖ ยังคิดไม่ออก

    ๗ จงยอมรับกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นและต้องเผชิญ อย่าท้อแท้สิ้นหวัง มองโลกในแง่ดี และจงสนุกสนานกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและเราจะได้ผจญมันต่อไป
    ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม  
     

  3. #3  
    ของเสริม คุณควรจะเรียนรู้ที่จะทำอะไรบางอย่างให้เป็นบ้าง เช่น ก่อไฟ หรือก่อไฟกับฟืนเปียกๆ ปฐมพยาบาลเบื้องต้น หุงข้าวด้วยฟืนหรือแก๊สแบบไม่เช็ดน้ำ รู้จักต้นไม้ที่พอกินได้ในป่าสักสองอย่าง ฯลฯ......และอย่าเป็นคุณหนูหรือคุณชาย



    ฝอยมาเยอะแล้ว หลายท่านคงสงสัยว่าทำไมไม่พูดถึงอุปกรณ์เลย
    กำลังจะพูดถึงพอดีครับแต่ผมอยากจะเน้นถึงการใช้สติกะสมองก่อนอุปกรณ์ หากมีอุปกรณ์ที่ดีมากๆ แต่คนใช้สติแตกก้อเปล่าประโยชน์





    ในส่วนอุปกรณ์นี้ผมคงจะแยกประเภทของการใช้สอยหรือเดินทางหน่อยนะครับ
    อุปกรณ์ที่ควรมีหรือติดตัวส่วนใหญ่จะมีพื้นฐานเดียวกันต่างกันที่กาละในความต้องการใช้ประโยชน์

    ชุดนี้ขอจัดเป็นชุดพื้นฐานของทุกชุดนะครับ ใช้ได้ทั้งในป่าและในเมือง


    ไอ้นี่ครับตามรูป

    คีมเอนกประสงค์ ผมเลือกชุดนี้ครับ เพราะได้มาฟรี ทำหายไปชุดนึงแล้ว ดูภาพเอานะครับมันครอบคลุมการใช้งานเกือบหมดทุกอย่าง ตะไบละเอียดของตัวนี้ใช้ลับและแต่งคมมีดเหล็ก D2 ได้ มีดไร้จันทร์โดนไปหลายเล่มแล้ว




    ไฟแช็คอย่างน้อย ๒ อัน(เผื่อบอด)



    ไฟฉายเอาแบบหลอด LED จะดีที่สุดเลือกแบบข้างในมีหลายหลอดและควรลงทุนใช้ของดี อันนี้ก้อได้มาฟรีใช้ถ่าน AAA ๓ ก้อนใช้ต่อเนื่องได้ถึง ๒๔ ชม โดยใช้กำลังไฟสูงสุด(ทดสอบแล้ว)ในแค็ตตาล็อคมันว่าได้ ๔๐ ชม
    โหมดประหยัดไฟได้ ๑๒๐ ชม (ยังไม่ได้ลอง) แต่แค่นี้ก้อพอแล้ว ไฟฉายจำพวกโชฟายแบบใช้ถ่าน CR123 ไม่แนะนำให้ใช้ เนื่องจากมันกินถ่าน แม้ไฟจะสว่างกว่าก้อจริงแต่เราไม่มีความจำเป็นขนาดที่จะใช้งานแบบนั้น ผมเคยใช้ในสถานการณ์จริง เปิดต่อเนื่องเดินตากฝน ๑ ชม หมด (ดีจริงแต่กินถ่าน ถ่านก้อแพงก้อนละ ร้อยกว่า)




    เทปพันสายไฟ ใช้ได้สารพัดประโยชน์ อยู่ที่ผู้ใช้จะนึกออก ซึ่งผมเองก็เอามาใช้แทนพลาสเตอร์ในการห้ามเลือดและปิดแผลมาแล้ว ถ้าคิดว่าพกเป็นม้วนเกะกะก้อเอามาพันกับอะไรก้อได้เช่น ไฟแช็ค ซองมีดพับ ปลายหรือหัวเข็มขัดที่ซ่อนปลายหรือหัวไว้ด้านใน

    เข็มกลัดซ่อนปลาย เอาอันขนาดใหญ่หน่อยที่พอพกใส่ในกระเป๋าตังค์ได้สักสามสี่อัน อันนี้ใช้ประโยชน์ได้พอตัว โดยเฉพาะยามที่สาวกระโปรง-กางเกง-เสื้อปริ หรือตะขอหลุด นี่แหล่ะพระเอกตัวจริง ผมเคยเจอเหตุการณ์อย่างนี้หลายหน สาวๆ ถึงกับทึ่งว่าอีนี้คนนี้หล่อก้อหล่อ ล่ำก้อล่ำ ห้าวก้อห้าว เมาก้อเมา แต่ไม่น่าเชื่อว่าจะรอบคอบขนาดพกเข็มกลัด

    นึกออกแค่นี้ แถมด้วยที่ตัดเล็บอีกหนึ่ง

    อุปกรณ์ที่กล่าวถึงข้างต้นนี้สามารถพกติดตัวไปไหนมาไหนได้ง่ายประเภทเช้าไปกลางคืนกลับควรพกไปด้วยนะครับ
    ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม  
     

  4. #4  
    รุ่นต่อไปประเภทเข้าป่าหรือทะเลไปนอนเล่น ย้ายที่กินเหล้า หรือ...........สองสามวัน
    อุปกรณ์ต่อพ่วงจากชุดมาตรฐานที่อยากแนะนำหรืออยากให้หยิบไปด้วยมี
    ๑ ชุดปฐมพยาบาลขนาดเล็ก ตามรูป ชุดนี้พกเดินทางตลอดมีเข็มกับได้พร้อม เคยใช้ช่วยคนสองสามครั้ง



    ๒ ยารักษาโรคขั้นพื้นฐานที่ไม่หมดอายุ
    ๓ ไฟฉายสำรองที่ใช้ถ่านขนาดเดียวกันกับไฟฉายหลัก
    ๔ ถ่านสำรอง
    ๕ มีดใหญ่ใช้งานหนัก(ไปทะเลอาจจะเป็นมีดแล่หรือมีดแคมป์)
    ๖ ถุงดำ(ไม่ได้เอาไว้ใส่ศพตัวเองนะครับ)หรือถุงพลาสติกที่ใหญ่เอาแบบหนาหน่อยสักสองสามใบ
    ๗ เสื้อกันฝนหรือเสื้อกันลมแบบหนาหน่อย
    ๘ คีมเอนกประสงค์ตามรูปข้างบน
    ๙ กระจกขนาดเล็กหรือตลับแป้งทาหน้าของกิ๊กเอาไว้ชะโงกดูเงาตัวเอง หลายท่านอ่านแล้วอาจจะคิดว่าผมสำอาง จริงๆแล้วพกเผื่อสาวๆมาขอ อิอิอิ ตรงนี้มันจะใช้เป็นกระจกสัญญาณในการสะท้อนแสงกรณีหลงป่าหรือติดเกาะ ให้เครื่องบินหรือเรือที่มาค้นหาเรา สามารถเห็นได้ไกลกว่า ๕ กม หลักการก้อง่ายมากกะเอาว่าสะท้อนกับแดดแล้วให้เขาเห็น ของนอกจะเป็นแผ่นโลหะทรงพาราโบล่าเจาะรูตรงกลางเวลาใช้ให้เล็งไปที่เป้าหมายโดยการสะท้อนกับแสงแดด




    ๑๐ ขวดโออิชิ สองสามขวด เอาไว้ใส่น้ำดื่ม เนื่องจากมันแข็งเหนียวและเบา
    ๑๑ เชือกร่มขนาดเล็กไปจนถึงเชือกเปลยาวสัก ๓-๕ เมตร
    ๑๒ นึกไม่ออก


    ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม  
     

  5. #5  
    ต่อไปที่อยากจะแนะนำเผื่อเป็นข้อคิดนะครับ
    เวลาไปป่าหรือทะเลผมอยากให้นอนเปลและกางผ้ากันฝนมากกว่านอนเต้นท์

    ทั้งนี้เนื่องจากป้องกันแมลงสัตว์กัดต่อยต่างๆ ได้ดีเวลาฝนตกแน่นนอนดีกว่าเต้นท์โข
    ใช้ง่าย เก็บง่าย และแห้งเร็วกว่าเต้นท์(เปียกแค่ผ้ากันฝนถ้าโดนฝน)
    ขนาดและน้ำหนักเบากว่าเต้นท์
    ใช้เป็นแปลสนามในการเคลื่อนย้ายผู้บาดเจ็บหรือผู้ป่วยได้
    ถ้าฝนไม่ตกอากาศหนาวผ้ากันฝนเอามาห่มหรือห่อตัวกันหนาวได้
    ผ้ากันฝนสามารถนำมาใช้ห่อสิ่งของสัมภาระและเป็นทุ่นในการข้ามลำน้ำหรือแหล่งน้ำต่างๆได้ แบบนี้ถ้าได้รับคำแนะนำหน่อยก้อทำได้ครับง่ายมากๆๆ




    เวลาหลงป่าใช้เป็นผ้าสัญญาณได้แบบนี้ครับ สามารถเห็นจาก ฮ. ได้ไกลไมต่ำกว่า ๖ กม.



    ถ้าถึงคราวจำเป็นใช้ห่อและเคลื่อนย้ายศพได้ แบบนี้



    จบข่าวเบื้องต้น ขอขอบพระคุณพี่ๆ เพื่อนๆ ทุกๆท่านที่สละเวลาติดตามครับ
    ตอบพร้อมอ้างอิงข้อความเดิม  
     

  6. #6 s] 
    หลงป่าทำไง

    ตอบง่ายมากเลยครับว่าทำใจอิอิ
    ผมว่าป่าที่พวกท่านทั้งหลายไปเที่ยวนั้นคงไม่ใช่เดินผ่าไปใจกลางป่าลึก
    และการเดินไปเที่ยวค้างคืนในป่านั้นน่าจะมีเจ้าหน้าที่นำทาง คงไม่ดุ้ยดุ่ยเดินเข้าไปกันเอง
    เพราะฉะนั้นโอกาสที่จะหลงป่ายากมากๆๆ

    เอาเป็นอันว่าผมหาเรื่อง ติต่างว่ามีเหตุอันต้องหลงป่าจริงๆ
    เช่น เดินไปเจอช้างป่าแล้วต่างคนต่างหนี
    หรือไปถ่ายหนักตอนเช้าไกลไปหน่อย...ต้องแสวงหาสถานที่เก็บกลิ่นและเสียงไว้ชื่นชมคนเดียว
    หรือคนนำทางโดนงูกัดตาย
    หรือคนนำทางหมั่นใส้แกล้งให้หลง
    หรือคนนำทางเกิดแอบปิ้งกิ๊กที่พาไปด้วยวางแผนฉุดกิ๊ก
    หรือเครื่องบินตกกลางป่าแล้วดันรอด
    หรือฯลฯ....ล่ะ

    ก่อนที่จะหลงผมแนะนำว่าเวลาเข้าป่าด้วยกันให้ท่านลองสังเกตรองเท้าคนนำทางกับเพื่อนที่เดินก่อนหน้าเราว่า
    ใส่รองเท้าอะไร ลายที่พื้นเป็นอย่างไร


    เป้คู่ชีพควรจะต้องมีอุปกรณ์ที่ได้กล่าวมาข้างต้นและอุปกรณ์ส่วนจะต้องแบกติดตัวตลอด
    และห้า